Nereden nereye.                
     50 yıl önce Trabzon yalı, Kurtuluş ve hızır bey mahallelerinde hemen hemen her evde dokuma tezgahları vardı, dokumacılar bir araya gelip bir de kemer altında dokumacılar kooperatif kurmuşlar başına da polis emeklisi kazım efendiyi getirmişler, o zamanlar Boztepe’deki Amerikan askerleri, erdoğdu Sarıkışla’daki askerler bugünkü Ortahisar belediyesinin bulunduğu yerdeki polis mektebi bu kooperatife dokunan atlet, fanila ve iç don satın alıyorlar,bu şehirde kadınlar üretiyorlar erkekler satıyorlardı, nüfusun %80’i köylerde yaşıyor üretimi katkıda bulunuyordu 715.000 nüfusun 600.000’i köylerde yaşıyor 115.000’i şehirde yaşıyordu bugün ise 787.000 nüfusun 387.000’i yalnız ortahisar ilçesinde yaşıyor, diğer il ilçe merkezlerine baktığınızda nüfusun 500.000’in şehir merkezinde yaşadığını görürsünüz, 40 yıl önce bir grup işadamı bir araya gelip Kuzey mobilya ve Kuzey süngeri kurdular, ardından kalkınma bankası ile ortak Trabzon giyim Sanayi’yi kurdular,
İnegöl’de Mobilya’nın (M)’si yok iken trabzon’da mobilya Sanayi,ardından kalkma bankası ile ortak Trabzon giyim Sanayi kuruluyor yüzlerce işçi çalıştırıyorlar sonra da 
sırayla batırıyorlar, son 20 yıla geldiğimizde çimento fabrikası,Trabzon limanı, Türk telekom,TEDAŞ satıldı yüzlerce işçi kapının önüne kondu, fiskobirlik,köy hizmetleri bölge ve il müdürlüğü, il Özel idaresi,zirai donatım kurumu bölge müdürlüğü kapatıldı yüzlerce işçi kapının önüne kondu bunlar bu şehirde yaşıyorlardı buradaki bakkaldan, marketten mağazalaralardan alışveriş yapıyorlardı, bu şehirde işsizlikten genç yaşlı herkes göçe zorlandı 3 Kasım 2002’de 8 milletvekili çıkartan Trabzon şimdi 6 milletvekili çıkartıyor, 1975 genel nüfus sayımında Trabzon genel nüfusu 715.000, aynı sayımda İstanbul’un nüfusu 1.715.000, bugün Trabzon nüfusu 787.000 İstanbul’un bugün yalnız kayıtlı nüfusu 17.500.000 anlayana sivrisinek saz anlamayana davul zurna bile az!