Trabzon ticaret borsası meclis başkanı Nevzat Özer Bu gerçeği Trabzon üzerinden örnekleme ile paylaşalım.
Trabzon'daki fındık bahçeleri yaklaşık 65 bin hektar. Bu yıl Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından oluşturulan komisyonca belirlenen rekolte ise 33 bin ton dolayında. Bu dönüm başına uyarladığınız zaman 50 kilo gibi bir miktar ortaya çıkıyor.
Yani, Trabzon'da Temel Emice bu yıl bir dönümden 50 kilo fındık alabilecek.

Peki, Yomra'nın İkisu mahallesindeki Ömer UstaÖmeroğlu bahçesinden dönümde ben "150 kilo" desem de, belki de 200-250 kilo alacak. Hatta bizim Çukurçayır'daki Haydar Meral gibi onlarca, yüzlerce üretici de 50 kilonun 3-4 katı fındık toplayacaklar.
Peki; Temel Emice 50'de, Ömer Ustaömeroğlu niye 150 kilo alacak, alıyor? Hatta 200-250 kilo bile...

Çıplak gerçeği apaçık söyleyen Ahmet Metin Genç'in dediği, "Bahçeye yılda bir kez girmek var" ya! Hah işin püf noktası burası.
Sayıları on binleri, yüzbinleri bulan Temel Emice dediklerim, ne gübre vurur, bu doğru dürüst budar, ne toprağın neye ihtiyacı var? Ona bakmaz. Kuraklık olur. Dometesi sular, kendileri su içer. Ama dere kenarında susuzluktan kırılan fındığı bile sulamaz. Yani fındığın yanına sadece toplamak için değil, para vererek toplatmak için giderler. Ama maliyet hesabına gelince bunları alt alta yazar, işin uzmanı mühendislere bile "maliyet şu kadar bu kadar" dedirtirler. Oysa maliyet hesabına sıraladıklarını yapmış olsalar yok mu, bir dönümden 50 değil, en azından 100-150 kilo fındık alacaklar.

Oysa bunları Ömer Ustaömeroğlu gibi olanlar yapıyorlar. Zararlılara karşı ilaçlıyorlar, gübre vuruyorlar, suluyorlar, buduyorlar. Fındığı 300-500 kilo ise de günlükçüye vermiyor, kendileri topluyorlar. Yani yan gelip yatmıyor, "Allah verdi, vermedi" demiyor. Allah'ın emrettiği en büyük ibadetlerden birinin çalışmak olduğunu biliyor ve boş zamanlarını fındığın yanında, bahçede geçiriyorlar. Sonra da bu yılki gibi "yokluk yılı" olarak ilan edilen zamanda bile dönümden 150-200 kilo fındık alıyorlar.